Eskibeyli / Norşun
HAKKINDA:
Köyümüz, Divriği ilçesinin kuzey doğusunda ilçeye 30 km
uzaklıktadır.
Deli dağ, Merendi ve Fıdıl dağları uzantısının merendi dağı eteklerinde
ve dağlardan toplanıp gelen iki dere yatağının oluşturduğu vadide kurulmuştur.
Akmeşe, Kayacık, Maltepe köyleriyle sınır
komşusudur. Karayolu ile Almeşe ve Maltepe köylerine bağlanmıştır.
Ne yazık ki köyümüzün kuruluşu ile ilgili tarihi bilgileri elde edemediğimiz
için yaşayan tarihimizn bilgileri ile yetinmek zorundayız.
Ancak şu kadarını söyleyebiliriz ki 1850 li yıllarda ermeni
yerleşim yeri iken daha sonraları gelen çeşitli gruplarca oluşturulmuş bir köy
olduğu süregelen bir söylemdir. Çevresi yüksek dağlarla çevrili ve tarım alanları
dere yataklarından ibaret olan köyümüz, uzun yıllar kapalı köylülüğün en tipik
örneklerini yaşayarak yoğun biçimde hayvancılıkla, çay kenarlarında ve orman
açarak edinebildikleri kıraç tarlalarda tarımla sebze ve meyvecilikle yaşamlarını
sürdürmüşlerdir. Dere kenarlarını yoğun bir biçimde ağaçlandıran
köylülerimiz, özellikle yetiştirdikleri Norşun armudu, elma ve sebzeleri ile
ilçemizde ünlenmişlerdir. Bizlere bıraktıkları bir başka ünleri de keklik
avcılığındaki başarı öyküleridir. Köyümüzün bu yıllarda en büyük ekonomik
değerinin meşe ağacı oluşturmaktadır. Öyle ki uzun yıllar köy çevresinde ki ve
komşu mezralardaki tüm meşe ormanları kesilerek Divriği ilçesinin yakıt
ihtiyacını karşılamıştır.
1970'li yıllara kadar devam eden meşe odunu ticareti sonucunda günümüzde
çalılıklarla çevrili bir köy kalmıştır. 1960 yıllarına kadar 120 hane olan
köyümüzde ataerkil yapının katılığından olacak ki köy dışına pek göç
olmamış, gençler ancak kış aylarında 3-5 aylığına geri dönmek üzere İstanbul'a
çalışmaya gitmişlerdir.
Kentlerde kalıp yerleşen olmamıştır. 1953 yılında yapılan
köyümüz ilk okulunun mezunlarını vermesiyle ve ülkedeki 1960 sonrası yaşanan genel
değişime paralel olarak geleneksel kapalı köy yapısı kırılmaya başlamış, yeni
kuşaklar okumak ve iş bulmak amacı ile kentlere yönelmişlerdir. Böylece çok geçte
olsa köyümüz üretim ilişkilerine girebilmiştir.
Tarım ve hayvancılığın çok güç ve ilkel koşullarında
yapıldığı köyümüzde bir kalkınma kooperatifi kurulmuşsa da başarılı
olamamıştır. Böylece nüfus artışı ile birlikte 1970'li yıllarda yoğun göç
vermeye başlayan köyümüz 15-20 haneye düşmüştür.
Göç edenlerin büyük bir bölümü İstanbul'a olmak
üzere, Ankara ,İzmir ve Antalya'ya yerleşmişlerdir. Halen köyde kalan yaşlılarda
kentlerdeki yakınlarının destekleriyle mütevazı bir biçimde minyatür köylülüğü
sürdürmektedirler
Kaynak Bilgi:: Erdal Yıldırım
e-posta: erdalyildirimtr@hotmail.com |
| Kaynak - Bilgi : Tanıtım yazıları yazarın kişisel
görüşlerini yansıtır. Biilmsel veriler kaynakca gösterilerek yayınlanan
yazılardır. |
© |
GERİ
'u...©